นิทานเรื่องทานตะวันเพื่อนรัก

นิทานเรื่อง ทานตะวันเพื่อนรัก

จำนวน 12 หน้า

เรื่อง และภาพ โดย นางสาวจิระภักร์ อินทะชุบ

คบ. ภาษาไทย หมู1 รหัส 533410010102

โหลดได้ที่นี่ คลิกเบาๆนะค่ะ

เรียนรู้อยู่เสมอ!!!

การเล่าเรียนไม่มีขีดจำกัดใดๆ ไม่ว่าคุณจะอยู่ในวัยใด เชื้อชาติ ศาสนา หรือฑุดจาภาษาใด ทุกคนสามารถเรียนรู้ได้เท่าเทียมกันขึ้นอยู่กับความขวานขวายของแต่ละคนเป็นหลัก

เข้าใจความสูญเสีย!!!

ถ้าหากคุณพยายามทำใจยอมรับมันให้ได้แม้อาจต้องใช้เวลาคุณจะเริ่มเข้าใจว่าทุกอย่างที่จากไปไม่ใช่ความสูญเสีย แต่เป็นธรรมชาติอย่างหนึ่ง ของทุกสิ่งที่มี พบเจอก็ต้องมีจากลา ในไม่ช้าคุณจะเลิกเจ็บปวดและมีภูมิคุ้มกันเมื่อเผชิญกับการจากลาhttp://youtu.be/C5fnREVxBpI

จงเข้าใจทุกข์ อย่าหนีทุกข์เพราะมันได้แค่ชั่วคราว

การพาตัวห่างไกลจากสิ่งที่เราโกรธเกลียดนั้น แก้ปัญหาได้แค่ชั่วคราว แต่ถ้าใจยังไม่รู้จักปล่อยวาง ก็อดไม่ได้ที่จะหวนไปคิดถึงสิ่งนั้น และฉวยเอาความทุกข์มาซ้ำเติมตัวเอง ต่อให้หนีไปสุดขอบฟ้า ก็แค่เปลี่ยนที่ทุกข์ เพราะทุกข์นั้นเกิดที่ใจ ใจนั้นที่เป็นทุกข์ หากอยากเป็นสุข ให้ปล่อยวางทุกข์ออกจากใจ

อะไรไม่ใช่ก็ทิ้งเสีย

การมีชีวิตที่เรียบง่ายและมีความสุขนั้นง่ายมาก สิ่งแรกๆ ที่คุณทำได้ทันทีเลยก็คือการทิ้งสิ่งที่ไม่จำเป็นในชีวิตออกไปบ้าง โดยเฉพาะวัตถุต่างๆ ที่ทำให้คุณกลายเป็นพวก"บ้าหอบฟาง"

อะไรทำเองได้ก็ทำซะ...

คนที่ได้ทำอะไรด้วยตัวเองบ่อยๆ ยังรู้ว่าแม้เขาจะไม่ใช่คนเก่งกาจที่มีทักษะในทุกๆด้านและแม้สิ่งที่เขาทำจะไม่ได้ดูเลิศหรูกว่าใครแต่เขาก็พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า ใครๆก็สามารถทำในสิ่งที่ไม่เคยทำได้ และอย่าเพิ่งพูดว่าทำไม่ได้ ...จนกว่าจะลงมือทำจริงๆ

อะไรไม่ใช่ก็ทิ้งเสีย

การมีชีวิตที่เรียบง่ายและมีความสุขนั้นง่ายมาก สิ่งแรกๆ ที่คุณทำได้ทันทีเลยก็คือการทิ้งสิ่งที่ไม่จำเป็นในชีวิตออกไปบ้าง โดยเฉพาะวัตถุต่างๆ ที่ทำให้คุณกลายเป็นพวก"บ้าหอบฟาง"

บางเรื่องของชีวิตยิ่งต้องใช้ความรู้สึกตัดสินมากกว่าหลักการคุณต้องตามใจตัวเองด้วยการฟังเสียงเล็กๆ ในหัวใจบ้าง มันไม่ได้ใช้สมองกลั่นกรองแต่เป็นหัวใจที่ต้องตอบสนองโดยอัตโนมัติ

ยอมรับความจริง

คุณอาจหลีกหนีอะไรๆ ในชีวิตได้ แต่กับความจริงแล้วมันช่างยากเย็นเหลือเกิน นั่ยเพราะความจริงเป็นสิ่งที่คุณรู้อยู่แก่ใจ บางช่วงคุณอาจทำลืม ๆ มันได้ พอไปทำอย่างอื่นก็็ไม่นึกถึงมันแล้ว แต่เมื่อคุณอยู่กับตัวเองที่คุณไม่อยากนึกถึงก็กลับมา